W horach hrim hude, aż zemlja hude [1]

W horach hrim hude, aż zemlja hude,
Zemlju sporoły harmaty.
Drożyt zemlja, stohne wona,
Płaczut zraneni Karpaty.

Chto żywyj, wstawaj boronyty kraj,
Szczob ne chodyt maniwcjamy,
Ne bude tobi sumno u borbi
Miż siczowymy strilcjamy.

A chto ż to ide i pered wede?
Dywo – ce naszi diwczata:
Łyczko jak mak, kruhom kozak,
Dusza striłecka zawzjata.

Ne ciłujte jich – na wijni ce hrich,
Łysz obnimajte dumkamy.
Sława tym doczkam, sławnym junaczkam,
Miż siczowymy strilcjamy.